Çıktığı Tarih : 1999
Yayın evi : Bantam
Yazar : Michael A. Stackpole
Zaman Çizelgesindeki Yeri : Endor’dan 5 yıl sonra
Isard’s Revenge tüm 9 X-wing romanı arasındaki en zayıf olanı, ama gene de pek çok SW kitabından iyi. Temel problem, öykünün ana teması. Isard’ın 1,5 yıl önce ölmemiş olduğu ortaya çıktığı gibi, bir de kadının başına buyruk klonu ortalıkta gezmekte. Bu kadarı biraz kabak tadı veriyor.
Fakat Stackpole kendine has üslubuyla ve ortaya serdiği karmaşık bulmacalarla yine de okuyucunun ilgisini çekmeyi başarıp temel kusurları bir yere kadar affettirmeyi başarıyor. Kitap tam da The Last Command’ın bittiği Bilbringi Savaşı’nda Thrawn’ın yenilgiye uğramasıyla başlıyor, sık sık Zahn’la birlikte çalışan Stackpole bu bağlamayı çok güzel yapmış. Ayrıca gerçek Isard’ın reddedemeyecekleri birşey karşılığında Rogue’lerden serseri klonunu yoketmek için yardım istemesi ilginç, Wedge ile Isard’ın ilk kez yüzyüze geldiği sahne de hem komik, hem de enteresan. Isard’ın sonunda bir şekilde kazık atacağını hem okuyucu, hem de kahramanlar biliyor.
Stackpole’e kızdığım bir nokta ise, Allston’un kitaplarına fazla dikkat göstermiş olmaması. Allston, X-wingromanlarının dümenini ele aldığında öyküsünü o kitapların bitirdiği yapı üzeine kurmuş ve Stackpole’ün karakterlerine de yer vermişti. Stackpole ise yine en çok Corran Horn üzerine yoğunlaşıp diğer karakterlere yeterince vakit ayırmıyor.
Şunu da ekleyeyim, bu kitap X-wing kitapları arasında X-wing çizgiromanlarına en çok gönderme yapanı. ama anlamk için illa da çizgiromanları okumuş olmak şart değil.
Cem Eğit