The Fight for Truth ((JA9)

• Star Wars Kitapları

Çıktığı Tarih : 2000

Yayın evi : Scholastic

Yazar : Jude Watson

Zaman Çizelgesindeki Yeri : Yavin’den 43 yıl önce

Kegan adlı yıllardır kendisini her tür dış temasa kapamış bir gezegende Güç kullanma potansiyeli olduğu tahmin edilen bir bebek olduğu haberi gelir ve Qui-Gon ile Adi Gallia, padawanları Obi-Wan ve Siri ile hem onu test etmeye, hem gezegenle diplomatik ilişkileri açmaya, hem de jedi takımlarının sahada uyumunu ve 11 yaşındaki Siri’nin kabiliyetlerini test etmek için oraya gönderilirler.

Gezegen son derece tuhaf bir toplum yapısına sahip çıkar. İnsanlar küçük yaştan itibaren uzak okullara götürülüp orada beyinleri yıkanırcasına sistemin mükemmel olduğuna, dış gezegenlerin tehlikeli olduğuna ve galaksiyle temasın korkunç sonuçlar doğuracağına inandırılır.

İlk başta bu sıkı ve baskıcı yönetimin ardında kötü bir niyet beklerken, çok farklı birşey çıktı. Gezegenin iki yöneticisi, bir adam ve bir kadın yıllardır gelecekle ilgili tuhaf ipuçları ve hayaller görmekte ve bunlar hep galaksiyi korkunç bir gelecek beklediğine dair. Bu yüzden böyle bir sistem kurup gezegenlerini bu dışa tamamen kapalı bir hale getirmeye çalışmışlar. Ama bu da baştan sona yalanlarla yaşayan bir toplum oluşmasına sebep olmuş durumda. Kitabın en ilginç kısmı ise bu iki liderin gördükleri ve çok korktukları gelecekle ilgili vizyonlar: Gezegen yok eden korkunç bir makine…zalim maskeli askerler…tüm galaksiye hükmeden merkezi, büyük bir şeytan.. ve jedi’ların içinden çıkacak olan bir kötülük. Tanıdık geliyor değil mi?

Serinin 9.kitabı maalesef çok çabuk son buluyor, daha önceki benzerlerinde de olduğu gibi harala gürele halk ‘aydınlanıyor’ ve birden rahatlıkla bu saçma hükümetten vazgeçiyorlar falan filan… Ama sırf bu kötü ve biz okuyucuların gerçek çıkacağını bildiği foreshadowing’ler için bile okumaya değer. Hele kitabın sonunda Qui-Gon’un bir an için Obi-Wan’la ilgili gördüğünü sandığı vizyon daha da dramatik bence. Obi’yi yaşlı bir adam olarak, bomboş bir yerde, yanında arkadaş olarak sadece geçmişe dair kötü hatıralarla yaşarken görüyor. Bunlar gerçekten iyi yazılmış ve klasik üçleme dönemine iyi bir bağlantı.

Cem Eğit